wiersze Łabędzie

„Zabawki”
Gdy zabawkę chcesz zdjąć z półki
najpierw o to  pytaj panią,
a pozwoli gdy zobaczy,
jaką masz ochotę na nią.
Gdy sam nie potrafisz potem
jej odłożyć na półeczkę,
znowu pani ci pomoże
szanuj swoją zabaweczkę!

„Jeż”- zabawa paluszkowa
Idzie, idzie jeż,
ten kujący zwierz.
Nóżkami tup, tup,
i pod listek siup
Jeżu, jeżu nasz,
skąd igiełki masz?
Jeżu, jeżu nasz,
skąd igiełki masz?

„Jeż”
Chodzi jeż po świecie
Księżyc w drzewach  świeci
Choć ma ostre kolce
Jeż nie kuje dzieci.
Staje pod jabłonką
Cichutko na dole
Czeka jak jabłuszko
Spadnie mu na głowę.

„Chleb”
Skąd na stole smaczny chlebek?
Rolnik sieje ziarno w glebę.
Kiedy  zboże jest dojrzałe
rolnik kosi  je z zapałem.
Potem młóci w swych maszynach
i wywozi plon do młyna
Młynarz w młynie ziarno miele,
białej mąki robi wiele.
Mąka trafia do piekarza,
który ciasto z niej wytwarza.
Z ciasta robi chleb, rogale…
W piecu piecze je wytrwale.
Jest pieczywo ślinka leci
Więc smacznego drogie dzieci.

„Spotkanie z choinką”
Wczoraj rosłaś na polanie,
dzisiaj przyszłaś do nas.
Jakie miłe to spotkanie,
choinko zielona!
Jeszcze miedzy gałązkami
słychać świergot ptaków....
Teraz my ci zaśpiewamy,
słuchaj przedszkolaków!

„Weźmy się za ręce”
Weźmy się za ręce,
chłopcy i dziewczynki,
zatańczymy razem
dokoła choinki.
Dokoła choinki
Jest tu miejsca dosyć.
Może by i inne
dzieci też zaprosić?
Prosimy, prosimy,
przyjdźcie do nas w gości
w to wesołe święto,
w to Święto Radości!

„Choinka w lesie”
A kto tę choinkę
zasiał w ciemnym lesie?
Zasiał ci ją ten wiaterek,
co nasionka niesie.
A kto tę choinkę
ogrzał w ciemnym buszu?
Ogrzało ją słoneczko
z niebieskiego dworu.
A kto tę choinkę
poił w ciemnym gaju?
Jasne ja poiły rosy
i woda z ruczaju.
A kto tę choinkę
wyhodował z ziarna?
Wychowała ją mateńka,
ziemia nasza czarna!

„Prezent dla Mikołaja”
A ja się bardzo,
bardzo postaram
i zrobię prezent
dla Mikołaja.
Zrobię mu szalik
piękny i nowy,
żeby go nosił
w noce zimowe
i żeby nie zmarzł
w szyję i w uszy,
gdy z burej chmury
śnieg zacznie prószyć.
Niech się ucieszy Mikołaj Święty,
Tak rzadko ktoś mu daje prezenty!

„Dla babci i dziadka”
Babciu, dziadku, w dniu Waszego święta,
Życzenia składają Wam wszystkie wnuczęta.
Wy zawsze wszystko najlepiej wiecie,
smutno by było bez Was na świecie.
Bardzo mocno Was kochamy
i piękną piosenkę Wam zaśpiewamy

„W ogrodzie babuni”
W ogrodzie mojej babuni
śmieją się astry i róże.
A ja wiem dobrze, że babcia
jest jedną z najmilszych wróżek.
Gdy babcia piecze mi ciasto,
ja skradam się na paluszkach.
Potem je zjadam ze smakiem
do ostatniego okruszka.
Lubimy siadać przy oknie
gdy dzień już powoli gaśnie.
Babcia tak pięknie czaruje
i opowiada nam baśnie.

„Dziadek”
Mój dziadek wie prawie wszystko,
umie gwizdać jak kos.
Ma duże okulary
i długi siwy wąs.
Potrafi z kawałka drewna
wystrugać lalkę i psa.
Jak piękna książka dla dzieci
dziadek sto bajek zna.
Gdy jestem trochę śpiąca
a w domu cisza i mrok.
Bierze mnie na kolana
i mruczy jak duży kot.

„Święto babci i dziadka”
Babcia z dziadkiem dziś świętują,
wszystkie wnuki więc pracują.
Zetrą kurze w każdym kątku,
przypilnują dziś porządku.
W kuchni błyszczą już talerze,
wnusia babci bluzkę pierze.
Wnusio już podaje kapcie
bardzo kocham swoją babcię.
Dzisiaj wszystkie smutki precz
Święto Dziadków ważna rzecz.

„Nasza Patronka”
Nasza patronka- Irena Kwintowa,
ubierała baśnie w słowa.
Pisała o Łynie, przyjaźni, o lesie
i nawet o zabawkach historię znajdziecie.
Ziemię warmińską umiłowała
na niej mieszkała, o niej pisała.
A dzieciom baśnie tak się spodobały,
że nazwy grup sobie z nich wybrały.
Żółte „Kaczuszki” po wodzie pływają
z „Łabędziami” skrzydłami wesoło machają.
Kolorowe „Bratki” i „Dzwoneczki” skoczyły w tany,
porwały w pląsy brązowe „Kasztany”.
Zielone „Żabki” w trawie kumkają,
a „Rybki” w falach wesoło pluskają.
O przyjaźni, o miłości,
o smutku i radości.
O tym wszystkim się dowiecie
gdy do legend Kwintowej zerkniecie.